To Top
       
04:51 Κυριακή 26 Μαρτίου, 2017
Επόμενο
Προηγούμενο
Μονόλογοι - Με την Αλίκη Δανέζη Κνούτσεν
ΑΡΧΙΚΗΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ Μονόλογοι - Με την Αλίκη Δανέζη Κνούτσεν

  Πιερής Παναγή      07 Μαρτίου 2017, 11:00 πμ  

Σκηνοθέτης. Σε αυτή τη δουλειά, λέει, δεν μπορείς να σταθείς μόνο ως παρατηρητής, αλλά να είσαι σε επικοινωνία με τον ψυχισμό σου. 

Ο «Καλιγούλας» είναι ένα φοβερά επίκαιρο έργο, δεν έχει παλιώσει. Τα θέματα και ο λόγος του Καμύ παραμένουν σύγχρονα. Με γοητεύει και με συγκινεί αυτός ο χαρακτήρας, όσο σκληρό ή παρανοϊκό κι αν τον χαρακτηρίζουν. Ο Καλιγούλας, μετά από ένα βαρύ τραύμα, την απώλεια της ερωμένης του, συνειδητοποιεί ότι όσο ζούμε δεν είμαστε ευτυχισμένοι. Επομένως, γιατί να ζει κανείς τόσο παράλογα; Δεν είναι ένας κοινός άνθρωπος, αλλά κάποιος που έχει την επιθυμία να μεταδώσει αυτή τη γνώση που έχει κατακτήσει και έχει εξουσία στα χέρια του. Δεν του είναι λοιπόν τίποτα να σκοτώσει... Έτσι, ξεκινάει ένα παιχνίδι χωρίς όρια. 

 

Το άλλο που με γοητεύει σε αυτό το έργο είναι το να βλέπεις πώς αντιδρά η κοινωνία σε κάποιον που έρχεται με μια καινούρια γνώση στα πράγματα. Από την πρώτη στιγμή υπάρχει μια στάση για να το καταπιέσει, να το απορρίψει. Η γνώση φοβίζει ακόμα και σήμερα. Η κοινωνία για να λειτουργήσει έχει ανάγκη τη μετριότητα, τον συμβιβασμό, την ψευδαίσθηση. Δεν μπορεί την απόλυτη κυριολεξία και αλήθεια. 

 

Είναι αναπόφευκτο τα δικά σου βιώματα να περνάνε στη δουλειά σου, ειδικά όταν έχει να κάνει με ένα σενάριο ή μια σκηνοθεσία. Ο κάθε καλλιτέχνης, αν δεν είναι σε επικοινωνία με τον ψυχισμό του, με το τι έχει ζήσει, και τις εμπειρίες του, δεν ξέρω τι μπορεί να πει. Δεν μπορεί να σταθείς μόνο ως παρατηρητής. Στη δική μου περίπτωση υπήρξαν πράγματα τελείως απροκάλυπτα, όπως η πρώτη μου ταινία, που αφορούσε τους αγνοούμενους και την επιθυμία να πάρει κανείς μια απάντηση. 

 

Με τον Γιάννη (σ.σ. Στάνκογλου) περνάμε καλά όταν δουλεύουμε μαζί. Έχουμε κάποιες δυσκολίες, γιατί μεταδίδει ο ένας στον άλλο τις ανασφάλειες, τις αγωνίες, τις ανησυχίες. Είναι ωραίο όμως να δουλεύεις με τον άνθρωπό σου στο δημιουργικό κομμάτι. Σε αυτή την περίπτωση, του «Καλιγούλα», ήταν μια πολύ δύσκολη δουλειά, αλλά έχουμε έναν κώδικα επικοινωνίας όπου πολλά πράγματα λύνονται με ένα βλέμμα. Αυτό είναι πολύ ωραίο όταν συμβαίνει. 

 

Η ταινία μου «China Town: Τα τρία καταφύγια» έχει επιτέλους τελειώσει και ξεκινά τη φεστιβαλική της πορεία σύντομα. Είμαι πολύ ευχαριστημένη με το αποτέλεσμα. Περάσαμε από ένα Γολγοθά μέχρι να γίνει, αλλά τα κατάφερα, με τη βοήθεια πολλών ανθρώπων. Γενικά δεν κάνω εύκολα εκπτώσεις στα θέλω μου. Ήταν ψηλά ο πήχης απ’ την αρχή και δεν ήθελα να κάνω συμβιβασμούς, απλά για να την τελειώσω όπως να ‘ναι. Έγινε όμως, και έγινε σωστά.

 

Ο θάνατος είναι η μόνη βεβαιότητα που έχουμε στη ζωή, σύμφωνα με τον Καλιγούλα και τον Καμύ. Αυτή η βεβαιότητα όμως μπορεί να τροφοδοτήσει μια ζωή πιο παθιασμένη, πιο γεμάτη. Όταν υπάρχει αυτή η αποδοχή, η ζωή γίνεται πολύ πιο ουσιαστική. Επειδή όμως όλοι μας έχουμε ανάγκη την ψευδαίσθηση, αρνούμαστε τη βεβαιότητα του θανάτου. Είναι ταμπού. Το ξέρουμε, αλλά δεν το συζητάμε. 

 

Πρώτη φορά ήρθα αντιμέτωπη με τον θάνατο μετά την ενηλικίωσή μου, όταν έχασα τον παππού μου. Είναι βέβαια και το θέμα του πατέρα μου, που υπήρξε αγνοούμενος και ήταν απώλεια, αλλά δεν ήμασταν σίγουροι αν ζούσε ή αν πέθανε.  

 

Σε πιο μικρή ηλικία ένιωθα ότι κάτι περίεργο συνέβαινε, γιατί έλειπε κάποιος. Υπήρχε η απουσία του πατέρα απ’ την εικόνα, απ’ το περιβάλλον. Ποτέ όμως δεν με ενδιέφερε τι έλεγαν οι άλλοι γύρω μου. Κατάλαβα από μικρή ότι ο καθένας είναι διαφορετικός και ότι όλοι έχουμε ιδιαιτερότητες. Και αυτό έχει πλάκα, αλλιώς θα ήταν πολύ βαρετό να ήμασταν όλοι οι ίδιοι. 

 

Η παράσταση «Καλιγούλας» σε σκηνοθεσία Αλίκης Δανέζη Κνούτσεν ανεβαίνει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά μέχρι 26 Μαρτίου. Για εισιτήρια και πληροφορίες Viva.gr

Σχολιάστε την Είδηση

Τα σχόλια εκφράζουν ΜΟΝΟ τις απόψεις των χρηστών που τις δημοσιεύουν, τις οποίες και δεν υιοθετεί το philenews.com. Προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.