To Top
       
15:29 Παρασκευή 24 Μαρτίου, 2017
Επόμενο
Προηγούμενο
Φυσικά και θα επανέλθει ο Ακιντζί!
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" Φυσικά και θα επανέλθει ο Ακιντζί!

  Χάρης Φεραίος      18 Μαρτίου 2017, 9:40 πμ  

Όσοι διερωτώνται αν τελικά θα επανέλθει στις συνομιλίες ο κ. Ακιντζί, ειδοποιούνται πως κακώς διερωτώνται. Όσοι αγωνιούν πως υπάρχει ο φόβος να μην επανέλθει στις συνομιλίες ο Ακιντζί, ειδοποιούνται πως κακώς αγωνιούν. Και όσοι αγωνιούν, αντίθετα, πως τελικά πράγματι θα επανέλθει, ειδοποιούνται πως ορθώς αγωνιούν. Διότι φυσικά και θα επανέλθει! Και αν τώρα ουδείς από τις τρεις πιο πάνω κατηγορίες, αγνοεί τον λόγο, γιατί δηλ. «φυσικά θα επανέλθει», ειδοποιείται πως ουδέν κατανόησε από το σύνοικον στοιχείον, παρότι η εμπειρία από την πάγια συμπεριφορά του, συμποσούται στα 57 έτη συναπτά. 

ΚΑΙ εννοώ βεβαίως 57 συναπτά έτη «συνομιλιών» με τους Τουρκοκυπρίους «συγκάτοικούς» μας. Διότι βεβαίως όσοι νομίζουν πως μ’ αυτούς συνομιλούμε από το 1977 και εντεύθεν, είτε υποκρίνονται (ως οι ένοχοι), είτε ψεύδονται (ως οι επαγγελματίες πολιτικοί). Της καταμέτρησης αρχομένης από το 1960, την επαύριο δηλ. κήρυξης της «ανεξαρτησίας», όταν αρχίσαμε στην ουσία συνομιλίες, συζητήσεις, συναγελασμούς, (ή όπως αλλιώτικα λέγεται η κοροϊδία) στο κοινό κράτος μας. Συγκεκριμένα:

ΓΙΑ τα αρχικά τρία χρόνια συνομιλούσαμε μαζί τους στη Βουλή, μπας και κατορθώσομε να ψηφίσουμε κανένα νομοσχέδιο, πράγμα φυσικά ανέφικτο. Συζητήσεις γίνονταν, πλην όμως εικονικά εκείνοι συζητούσαν, προς παραπλάνηση μονάχα της ημέτερης ευφυίας, μέχρι να ετοιμάσουν το επόμενό τους στάδιο. Κι όταν αυτό συμπληρώθηκε, (συνίστατο σε εκ Τουρκίας εισαγωγή αναρίθμητου οπλισμού...) προχώρησαν στη νενομισμένη ανταρσία του 1963. Διακόπτοντας πρώτα τις συνομιλίες οριστικά, (όχι εικονικά...) με ουρανοκατέβατη αφορμή φυσικά, τους ερασιτεχνισμούς της ημέτερης μεγαλοφυούς δεξιοτεχνίας τών «δεκατριών σημείων»!

ΜΑΣ έσωσε βεβαίως, για τα επόμενα τρία χρόνια, ο Παπανδρέου και η ελληνική μεραρχία του το 1964! Πλην όμως, και όταν, αριστοτεχνικώς πάλι, πετύχαμε την εκδίωξή της το 1967, επιδοθήκαμε ξανά για άλλα εφτά χρόνια σε, «εφικτές» τώρα, συνομιλίες με τους «επανελθόντες» φυσικά Τουρκοκύπριους. Χωρίς, ούτε επ’ ελάχιστον, στα εφτά εκείνα χρόνια, η ευφυής πολιτική μας διανόηση, να υποπτευθεί καν, ότι και πάλι εικονικά συνομιλούσανε οι σύνοικοι, μέχρι εννοείται να ολοκληρωθεί και το επόμενό τους στάδιο: Να εξασφαλίσει δηλ. η Τουρκία, τα εκατό αμερικανικά αποβατικά σκάφη, διασφαλίζοντας έτσι την σίγουρη επιτυχία της νενομισμένης πάλι εισβολής. (Ως τότε είχε μοναχά μαούνες, καθώς έλεγε κι ο Ντεμιρέλ...) Κι όταν πάλι ήταν έτοιμη η Τουρκία, πήρε εντολή να τις ναυαγήσει τις συνομιλίες ο Ντενκτάς, (για τις 25 Ιουλίου 1974 προγραμματιζόταν) αλλά τον πρόλαβαν ξανά, νέοι τώρα ερασιτεχνισμοί, με κορυφαίο σε βλακεία εκείνον του Ιωαννίδη, («αόρατου δικτάτορος» καλούμενου) οπότε και θεμελιώθηκε, ως δεύτερος τώρα (μετά τον πρώτο του 1963), αποτελεσματικότερος, ο εδαφικός διαχωρισμός του πληθυσμού...

ΑΡΧΙΣΕ μετά η νέα και πιο μακροχρόνια ματαιοπονία συνομιλιών ξανά! Συνομιλιών «προς εξεύρεση δίκαιης και βιώσιμης και λειτουργικής (και πλήθος άλλες παρόμοιες θνητές, που έλεγε κι ο Πλάτων, φλυαρίες) λύσης του Κυπριακού». Κι ας ενωρίς ήλθε, μη ακουόμενος, και ο μέγας Νεοκλής Σαρρής, να επαναλαμβάνει, ότι καμιά λύση του Κυπριακού δεν θέλουνε οι Τούρκοι, διότι το μόνο που επιδιώκουν, και το επιδιώκουν αριστοτεχνικά, με βάση το ήδη αποτελεσματικά εφαρμοζόμενο, σε όλες του τις φάσεις, ανεμπόδιστο δε το σχέδιο Νιχάτ Ερίμ του 1956, είναι η μεθόδευση «ανάκτησης»1* Κύπρου. Και πως τώρα, από 1974 και εντεύθεν, η τρέχουσα και τελευταία φάση του σχεδίου Νιχάτ Ερίμ, δεν είναι πια πόλεμος όπλων, αλλά ανελέητος πληθυσμιακός πόλεμος, όπως σιωπηρώς τον διεξήγαγε, επιτυχώς φυσικά, στην Ίμβρο, την Τένεδο, την Θράκη; Και ό,τι σχεδιάζει προσβλέπει στην σιωπηρώς και νομιμοφανώς σταδιακή αλλοίωση της δημογραφικής υπόστασης της Κύπρου, ώστε όταν θα εφαρμοστεί η καταληκτική φάση Νιχάτ Ερίμ, που είναι το δημοψήφισμα (ορθώς ανέγνωσες φίλε αναγνώστη, ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ!) σύνολου δε του πληθυσμού της Κύπρου, θα έχει, «δημοκρατικά» δε, λήξει κάθε πρόβλημα: Θα ολοκληρωθεί η «ανάκτηση».

ΤΟΥΤΟ, στην απλοελληνική, σημαίνει πως μέχρι τότε πλανώντες, θα συνομιλούν με τους προθύμως πλανώμενους οι Τούρκοι. Και δεν πρόκειται στο μεσοδιάστημα επ’ ουδενί να αποχωρήσουν από τις συνομιλίες. Αν τώρα αποχώρησαν εικονικά, δεν είναι παρά μια γενική δοκιμή («πρόβα τζενεράλε») ώστε να μετρήσουν, ή να «σφυγμομετρήσουν», τις πιθανές αντιδράσεις, των (δεξιών τε και αριστερών) χαχόλων συνομιλητών τους. Η σφυγμομέτρηση ήδη αποδείχθηκε άριστη... Μετά τη σφυγμομέτρηση του ο Ακιντζί φυσικά θα επανέλθει! Συνεπώς δεν χρειάζεται να εξευτελίζεται άλλο, εκλιπαρώντας τον, η πολιτική μας ηγεσία. Γλοιώδης, είτε μη γλοιώδης. Αν υπάρχει...

ΣΤΟ ερώτημα τέλος αν ουδέν από όσα εξήγγειλε ο Σαρρής η πολιτική μας διανόηση κατάλαβε, είναι μάλλον απλή: Όλα τα κατάλαβε! Πλην όμως αδυνατεί, να πιει το πικρό χάπι, ώστε να τα αποδεχτεί. Και τούτο διότι ως ερινύα την κυνηγά το νευρωτικό σύνδρομο2* εθνικής ενοχής, της τριετίας εκείνης, όχι τόσο ματαίωσης, όσο του ΤΡΟΠΟΥ ματαίωσης της ένωσης, (1964) και εκδίωξης μετά της μεραρχίας (1967)... 2*

1* Πρόσεξε τάχα κανείς, της ευφυούς διπλωματικής μας διανόησης, ότι το σχέδιο δεν μιλά για κατάκτηση αλλά για ανάκτηση; Αν βέβαια το βεληνεκές της συλλαμβάνει κάποια διαφορά!
2* ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Εφθέγξατο περί τούτου ο Κάρολος Γιουνγκ...

* Διδάκτωρ του Ε.Μ.Π.

Σχολιάστε την Είδηση

Τα σχόλια εκφράζουν ΜΟΝΟ τις απόψεις των χρηστών που τις δημοσιεύουν, τις οποίες και δεν υιοθετεί το philenews.com. Προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.