To Top
       
15:31 Παρασκευή 24 Μαρτίου, 2017
Επόμενο
Προηγούμενο
«Η Ιστορία γράφεται πάντοτε με τα μεγάλα “ναι” και τα μεγάλα “όχι”»
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" «Η Ιστορία γράφεται πάντοτε με τα μεγάλα “ναι” και τα μεγάλα...

  Πανίκος Χαραλάμπους      19 Μαρτίου 2017, 10:45 πμ  

19 Μαρτίου 2013 - 19 Μαρτίου 2017. Τέσσερα χρόνια από την ημέρα που η κυπριακή Βουλή καταψήφισε το νομοσχέδιο για το μικρό κούρεμα καταθέσεων, 6,75% για καταθέσεις από €20.000 μέχρι και €100.000 και 9,90% για καταθέσεις από €100.000 και πάνω και οδήγησε σε κούρεμα 47,5% για τις ανασφάλιστες καταθέσεις (άνω των €100.000), σε κλείσιμο της Λαϊκής Τράπεζας, σε ξεπούλημα των υποκαταστημάτων των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα, σε μετατροπή των χρεογράφων σε μετοχές χωρίς αξία και σε εκμηδενισμό των υπόλοιπων μετοχών και μετόχων.

Τράπεζα Κύπρου και Ελληνική Τράπεζα βρίσκονται σήμερα σε ξένα χέρια και από πολυμετοχικές κυπριακές τράπεζες έγιναν ολιγομετοχικές χωρίς Κύπριους. Και, βεβαίως, με εκείνη την τραγική απόφαση της Βουλής, ούτε η κυπριακή οικονομία προστατεύθηκε, ούτε οι μεγάλοι καταθέτες, ούτε οι μικροκαταθέτες. Η ανεργία που ακολούθησε και εξακολουθεί να είναι σε δυσθεώρητα ύψη, σε σχέση με τι ίσχυε διαχρονικά στην Κύπρο, ανάγκασε πολλούς μικροκαταθέτες να χρησιμοποιήσουν το κομπόδεμά τους για να ικανοποιήσουν άμεσες ανάγκες τους ή να εξοφλήσουν χρέη τους. Επίσης ολόκληρες περιουσίες άλλαξαν και θα αλλάξουν χέρια, καθώς μεγάλη μερίδα του πληθυσμού αδυνατεί να εξυπηρετεί τα δάνειά της, με αποτέλεσμα να αναγκάζεται είτε να ξεπουλά από μόνη της σε εξευτελιστικές τιμές ακίνητα που χρυσοπλήρωσε ή να τα παραχωρεί στις τράπεζες και τα συνεργατικά έναντι πινακίου φακής και να μένει και από πάνω εκτεθειμένη σε υπόλοιπα χρεών.

19η Μαρτίου 2013, δύο ώρες και 11 λεπτά σημάδεψαν διά παντός την Ιστορία του τόπου και καθόρισαν το μέλλον του για πολλά χρόνια. Ι’ Βουλευτική Περίοδος – Σύνοδος Β’, Έκτακτη συνεδρίαση 19ης Μαρτίου 2013, ώρα έναρξης: 6:09 μ.μ. - ώρα λήξης: 8:20 μ.μ.

Και τι δεν ακούσαμε σε εκείνη την κρίσιμη συνεδρία. Λαϊκισμοί, ατάκες, κορώνες, βλακείες, μέχρι και μια νέα έκδοση του «"όχι" που θα τσιμέντωνε το "ναι"» που είπε το ΑΚΕΛ στο δημοψήφισμα του 2004, αυτή τη φορά από τον ΔΗΣΥ που τήρησε αποχή για να διασφαλίσει ότι το «όχι» θα οδηγούσε σε ένα καλύτερο «ναι».

● Για παράδειγμα ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού, μεταξύ άλλων, μας έλεγε πως ένα "όχι" θα ενδυνάμωνε και τις προσπάθειες στην Ευρώπη για έναν διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης της κρίσης. «Δίχως να υπερβάλλουμε για το πολιτικό, για το οικονομικό μέγεθος και την πολιτική εμβέλεια της Κύπρου, θεωρούμε ότι ενδεχόμενη απόρριψη της συμφωνίας, στην οποία κατέληξε ο κ. Αναστασιάδης με το Eurogroup, μπορεί να ενισχύσει την ήδη τεταμένη συζήτηση για το πώς αλλιώς μπορούν να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης» ανέφερε κατά λέξη ο κ. Κυπριανού. 

Επίσης το ΑΚΕΛ θεωρούσε πως «στο φόντο όμως όλης αυτής της υπόθεσης βρίσκεται το Kυπριακό και το φυσικό αέριο» (το Κυπριακό στην Κύπρο είναι όπως την «κόκα-κόλα που πάει με όλα») και εισηγείτο «να αποσύρουμε την αίτησή μας για βοήθεια από τον Μηχανισμό Στήριξης και να επιδιώξουμε άλλες λύσεις» όπως «είναι η έκδοση εθνικού ομολόγου αλληλεγγύης δεκαετούς διάρκειας»! 

● Ο τότε πρόεδρος του ΔΗΚΟ Μάριος Καρογιάν είχε πιο προχωρημένες θέσεις και εκτιμήσεις. Μας υπογράμμιζε πως «η Ιστορία γράφεται πάντοτε με τα μεγάλα “ναι” και τα μεγάλα “όχι” των λαών και των ηγεσιών τους» και γι’ αυτό έπρεπε να απαντήσουμε με ένα βροντερό «όχι» στον «ωμό εκβιασμό, έναν εκβιασμό που παίρνει χαρακτήρα βαρβαρότητας». Και «αύριο λοιπόν», πρόσθετε, «που δεν θα έχουμε οξυγόνο, δεν θα έχουμε πόρους, δεν θα έχουμε δυνατότητες, όταν αυτοί θα μας στραγγαλίζουν καθημερινά, ακριβώς για ένα κομμάτι ψωμί, θα θέλουν να τους δώσουμε και το φυσικό αέριο, για να το περάσουν βέβαια από την Τουρκία, μέσω των αγωγών, για να μας ζητήσουν αύριο να ξεπαγώσουμε τα διάφορα κεφάλαια». 
Αλλά εμείς, όπως σημείωνε ο κ. Καρογιάν, δεν φοβόμαστε να πούμε το μεγάλο «όχι», διότι «είμαστε μαθημένοι όλοι. Περάσαμε μέσα από φωτιές, για χρόνια πολλά». Και, εξάλλου, θα μπορούσαμε, όπως έλεγε, να στραφούμε «σε εναλλακτικές επιλογές», «δημιουργώντας νέα δεδομένα». 

● Το «μεγάλο όχι» ήταν «η μόνη αξιοπρεπής απάντηση στο ιταμό τελεσίγραφο και στον ωμό εκβιασμό», μας έλεγε εξάλλου ο τότε πρόεδρος της ΕΔΕΚ Γιαννάκης Ομήρου. Καθώς, όπως τόνιζε, «σε αυτό το κεφαλαιώδες ζήτημα, που δεν είναι ούτε οικονομικό ούτε τεχνοκρατικό ούτε λογιστικό, αλλά πελώρια ηθικό και ύψιστης εθνικής σημασίας, η απάντηση είναι μία και μόνη: Όχι στον ωμό εκβιασμό, όχι σε νεοαποικιακά δεσμά, όχι στην εθνική αναξιοπρέπεια, όχι στην υποδούλωση!».

Κατάληξη
Και όλοι, όπως είπε και πρόεδρος του κυβερνώντος ΔΗΣΥ, έψαχναν τον τρίτο δρόμο, τον όχι ταπεινωτικό και εξευτελιστικό, κατά τα υπόλοιπα κόμματα. Και ο τρίτος δρόμος βρέθηκε μερικές μέρες αργότερα, πιο οδυνηρός και πιο καταστροφικός. Και μας έμειναν, από τη μια, οι επιπτώσεις της χειρότερης επιλογής, στην οποία μας οδήγησαν τα κόμματά μας και, από την άλλη, οι πολιτικοί και οι πολιτικάντηδες και, βεβαίως, οι κορώνες τους...
Σημ.: Μπορείτε να ανακτήσετε τα πρακτικά από την ιστοσελίδα της Βουλής (http://www.parliament.cy/) στο Αρχείο.


Τότε που ο ΔΗΣΥ είπε το δικό του «όχι» για να τσιμεντώσει το «ναι»
«Σαν μια εκκωφαντική έκκληση προς τις  Βρυξέλλες, το Βερολίνο και τη Φρανκφούρτη»

Το αποκορύφωμα της αυτοκαταστροφικής μας τάσης ήταν η στάση του ΔΗΣΥ που δεν στήριξε ούτε την πρόταση του δικού του Προέδρου, του κ. Αναστασιάδη. Κράτησε μία θέση που θύμιζε το φαιδρό «όχι» του ΑΚΕΛ στο δημοψήφισμα του 2004 για να «τσιμεντώσει το "ναι"». Ο ΔΗΣΥ τήρησε αποχή καθώς, κατά τον πρόεδρό του Αβέρωφ Νεοφύτου, «έχοντας βάλει στη ζυγαριά τις επιπτώσεις της υπερψήφισης, το τεράστιο κόστος της καταψήφισης», κι αλλά δεδομένα, «πιστεύουμε ότι η πιο χρήσιμη και η πιο εποικοδομητική στάση που θα μπορούσε να στηρίξει η παράταξη του Δημοκρατικού Συναγερμού (...) είναι η στάση της αποχής από την ψηφοφορία». Μία στάση αποχής που, όπως έλεγε ο κ. Νεοφύτου, αποτελούσε «τη φωνή της μετριοπάθειας και του προβληματισμού στο εσωτερικό», μία φωνή που ο Συναγερμός ήθελε «να ακουστεί και σαν μια εκκωφαντική έκκληση προς τις Βρυξέλλες, το Βερολίνο, τη Φρανκφούρτη και την Ουάσινγκτον: «Μη σπρώχνετε την Κύπρο εκτός του ευρώ!» Ώστε, πρόσθετε, «να το παλέψουμε μέχρι τέλους, για να βρούμε, για να δημιουργήσουμε, είμαστε υποχρεωμένοι να προσπαθήσουμε να βρούμε έναν τρίτο δρόμο». 

Σχολιάστε την Είδηση

Τα σχόλια εκφράζουν ΜΟΝΟ τις απόψεις των χρηστών που τις δημοσιεύουν, τις οποίες και δεν υιοθετεί το philenews.com. Προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.