To Top
       
15:35 Παρασκευή 24 Μαρτίου, 2017
Επόμενο
Προηγούμενο
Άντρος Κυπριανού: Σιλάνς, Άντρο, σιλάνς
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" Άντρος Κυπριανού: Σιλάνς, Άντρο, σιλάνς

  Θανάσης Φωτίου      19 Μαρτίου 2017, 10:45 πμ  

«Να μη μας υποτιμά κανείς» είπε ο Άντρος Κυπριανού, ο οποίος τις τελευταίες ημέρες, με αέρα… ρυθμιστή, εκτός από λαλίστατος, αρέσκεται να πλασάρει και την εικόνα του πιο σοβαρού πολιτικού σ’ αυτόν τον τόπο. Μάλιστα υπάρχουν κι αυτοί που τον εισπράττουν ως τέτοιο και δεν βρίσκεται κανείς να αντιτείνει και να του πει, ναι κύριε γενικέ, αλλά ούτε κι εσείς είναι σωστό και πρέπον να υποτιμάτε τη νοημοσύνη μας. Γιατί, εδώ που φτάσαμε, τι μας έμεινε σ’ αυτόν τον τόπο; Να είμαστε, αν μη τι άλλο, σοβαροί.

«Το ΑΚΕΛ είναι δυο και τρεις φορές περήφανο, γιατί έχει και μια ιστορία 90 χρόνων» πρόσθεσε ο Άντρος Κυπριανού, ο οποίος πολύ γρήγορα έχει ξεχάσει ότι τα πανό των Τουρκοκυπρίων στα πρωτοφανή σε μαζικότητα συλλαλητήρια του 2004 έγραφαν «QUO VADIS AKEL? 1950 VOTE FOR ENOSIS. 2004 VOTE FOR TAKSIM». Και πάλι όμως, δεν βρέθηκε κάποιος να του αντιτείνει και να του πει πως, ναι, την έχετε την ιστορία των 90 χρόνων, κύριε γενικέ γραμματέα του ΑΚΕΛ, η διάρκεια άλλωστε δεν είναι κάτι που μπορεί να αμφισβητηθεί. Αλλά πολλές περιόδους αυτής της πολύχρονης ιστορίας δεν είναι και για να τις καυχιέστε. Εκτός κι αν είναι να καυχιέσαι την «ενωσιοπληξία» του κόμματος, όχι του ‘50, ούτε της περιόδου 1964–1967, για την οποία το κόμμα της αριστεράς έκανε την αυτοκριτική του, αλλά γι’ αυτήν ολίγων μηνών πριν από τον Ιούλιο του 1974 –τον Οκτώβριο του 1973 συγκεκριμένα– όταν ο γενικός γραμματέας του ξεκαθάριζε σε συνέντευξη στο «Βήμα» των Αθηνών την «κρυστάλλινη πολιτική του ΑΚΕΛ» υπέρ της Ένωσης.

Διευκρινίζοντας μάλιστα ότι το... καθεστώς από το οποίο διοικείται η χώρα αφορά μόνο τους Έλληνες και δεν είναι όρος από πλευράς ΑΚΕΛ ούτε και επηρεάζει αυτή την «κρυστάλλινη πολιτική»! Ναι, το 1973, λίγους μήνες πριν από το πραξικόπημα της Χούντας στην Κύπρο, ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ διακήρυττε ότι το καθεστώς στην Ελλάδα δεν ήταν θέμα που επηρέαζε ή διαφοροποιούσε την «κρυστάλλινη πολιτική» του ΑΚΕΛ για  Ένωση. «Ελέχθη ότι το ΑΚΕΛ μόνο με μια σοσιαλιστική Ελλάδα θάθελε την Κύπρο να ενωθεί. Αυτό είναι ψέμα. Το ΑΚΕΛ ουδέποτε διανοήθηκε να θέσει τέτοιον όρο...»! Όπως είμαι σίγουρος –για να μη μείνουμε στα δικά μας μόνο– ότι δεν καυχιέται ούτε για την περίοδο που ο Εζεκίας Παπαϊωάννου ξυπνούσε στα άγρια μεσάνυχτα τον Σταύρο Αγγελίδη, αρχισυντάκτη της «Χαραυγής», για να αλλάξει τους τίτλους της εφημερίδας και αντί για εισβολή στην Τσεχοσλοβακία, να προβάλει τη σοβιετική εκδοχή, που έκανε λόγο για... πρόσκληση! 


Δεν χρειάζεται λοιπόν υπερβάλλων ζήλος για την πολύχρονη ιστορία ώστε να εμφανιστεί κανείς υπερήφανος, δίνοντας έτσι και την ευκαιρία σε κάποιους αθκιασερούς σαν και του λόγου μας να ανασκαλίζουν το παρελθόν. Κι αυτά που λέμε σήμερα εδώ δεν τίθενται ούτε σε αντιπαραβολή ούτε επιδέχονται ανόητους γηπεδικούς συμψηφισμούς με την ιστορία άλλων κομμάτων, για τα οποία γράψαμε ουκ ολίγες φορές. Αρκεί λοιπόν να στεκόμαστε στο ύψος των περιστάσεων όταν πρέπει. Κυρίως την περίοδο των πράξεων που ακολουθεί αυτήν των παχιών λόγων και της εύκολης ρητορικής. Κι όχι απλώς να βολευόμαστε με την αυτοκριτική που θα κάνουμε ύστερα από μερικές δεκαετίες. Γιατί έχει δίκιο ο Άντρος Κυπριανού όταν πολύ σωστά λέει σήμερα ότι «Το Κυπριακό δεν πρόκειται να μας περιμένει πότε δεν θα έχουμε εκλογές και προεκλογικές εκστρατείες», παρόλο που, κατά την άποψή μου, το Κυπριακό έπαψε προ πολλού να μας περιμένει. Αλλά νομιμοποιείται κάποιος να τον ρωτήσει: πού ήσουν πέρσι κι ήρθες φέτος; Πού ήσουν το 2003, όταν ανακάλυπτες ότι άλλαξεν ο άνθρωπος σιόρ, και ουσιαστικά τσιμέντωνες με την πολιτική σου διορατικότητα αυτά που προσπαθείς να ανατρέψεις σήμερα; Γιατί, αν δεν άλλαζεν ο άνθρωπος σιόρ, μπορεί τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Δεν λέμε καλύτερα, μπορεί να ήταν και χειρότερα. Αλλά το ζήτημά μας δεν είναι το σχέδιο και οι πρόνοιές του, αλλά οι θέσεις που εξέφραζε τότε το ΑΚΕΛ. Δεν είμαστε εμείς άλλωστε που λέγαμε ότι το σχέδιο δεν είναι διχοτομικό, ότι δεν συμφωνούσαμε με την κατάμαυρη εικόνα που παρουσίαζε ο πρόεδρος, που υποστήριζε ότι –«τάχα», έλεγε το ΑΚΕΛ– διαλύεται η Κυπριακή Δημοκρατία. «Αυτές οι εκτιμήσεις δεν είναι ορθές και δεν μας βρίσκουν σύμφωνους», έλεγε. Αλλά προκειμένου να μη χάσουμε το τρένο της επόμενης μέρας, για να μην περάσουμε στην απομόνωση και για να είμαστε δήθεν σε θέση να ελέγχουμε τη μετέπειτα πορεία, κάναμε την κωλοτούμπα του τσιμεντώματος. Και αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά. Αρκεί να διαβάσει κανείς όσα λένε Δίγκλης και Φάντης για το 1978...

Τον άκουγα την Πέμπτη το πρωί στην ενημερωτική εκπομπή του ΡΙΚ «Πρώτη ενημέρωση» να λέει: «Είμαι περίεργος, περιμένω με έκπληξη να δω πώς θα συνεργαστούν οι πέντε του λεγόμενου κεντρώου χώρου. Από τη στιγμή που η Αλληλεγγύη και οι Οικολόγοι μιλούν για ενιαίο κράτος, η ΕΔΕΚ είναι ενάντια στη διζωνικότητα, η Συμμαχία Πολιτών θα δώσει το στίγμα της στο Κυπριακό, αλλά και εκείνη ήταν ενάντια στη δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία, το ΔΗΚΟ είναι υπέρ της ομοσπονδίας με το σωστό περιεχόμενο... Πώς θα καταφέρουν να συνεργαστούν αυτά τα κόμματα και να πείσουν ότι όντως έχουν τις ίδιες θέσεις; Αναμένω με ενδιαφέρον». Τον χάρηκα, είναι η αλήθεια. Μ’ αρέσει πολύ ο Άντρος Κυπριανού όταν παριστάνει τον ουρανοκατέβατο ή ανακαλύπτει εν έτει 2017 την τασιηνόπιττα. Κάτι παρόμοιο είχε πει και το 2012. «ΕΥΡΩΚΟ και Οικολόγοι αμφισβητούν τη λύση ΔΔΟ, η ΕΔΕΚ διατυπώνει επιφυλάξεις για τη διζωνικότητα, ενώ καλά γνωστές είναι και οι θέσεις του ΔΗΚΟ. Πώς ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ συμφωνεί με όλες αυτές τις διαφορετικές μεταξύ τους εκτιμήσεις;». Λες και δεν είναι μ’ αυτούς που εξέλεξε τον Τάσσο Παπαδόπουλο στην  προεδρία, λες και ο Τάσσος δεν ήταν πρόεδρος του ΔΗΚΟ, του οποίου «είναι καλά γνωστές οι θέσεις», λες και δεν είναι μ’ αυτούς που το 2008 πανηγύριζε στην εξέδρα της νίκης. 

Επειδή όμως έχει και η ρητορική που χρησιμοποιεί τη σημασία της –«Η Συμμαχία Πολιτών ΘΑ ΔΩΣΕΙ (δεν έδωσε ακόμα;) το στίγμα της στο Κυπριακό, αλλά και εκείνη ΉΤΑΝ (δεν είναι δηλαδή σήμερα;) ενάντια στη δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία»– αισθάνομαι ότι εκτός από το πού ήσουν πέρσι και ήρθες φέτος, δικαιούμαστε να ρωτήσουμε το σημαντικότερο: Πού θα είσαι του χρόνου; Γιατί, δεν λέω, ωραίο είναι να το παίζουμε υπεράνω των άλλων, που μπήκαν επίσημα και με τα μπούνια στη μάχη, αλλά δεν είναι και ιδιαίτερα πολιτικά ηθικό να κάνεις καμουφλαρισμένο προεκλογικό. Γιατί, τι μας είπε μέχρι τώρα ο Άντρος Κυπριανού στις πάμπολλες παρεμβάσεις του; Ότι το Κυπριακό είναι το κεφαλαιώδες ζήτημα που πρέπει να μας απασχολεί. Πως απ’ αυτό εξαρτάται η επιβίωσή μας. Πως η λογική «τζείνοι ποτζεί, εμείς ποδά» τουρκοποιεί την Κύπρο. Και πως αν καθυστερήσουμε, δεν θα βρούμε το ίδιο έδαφος το 2018. Και ενώ είναι γνωστό τοις πάσι ότι μόνο με τον ΔΗΣΥ μπορεί να τα βρει σ’ αυτό το ζήτημα, ξεκαθαρίζει ότι με το μόνο κόμμα που δεν θα συζητήσει είναι αυτό. Γιατί τους χωρίζει, λέει, το χάος στα... εσωτερικά. Στα... κοινωνικά και στην... ΑΤΑ! Τα οποία, εάν δεν εξασφαλιστεί η επιβίωσή μας, αντιλαμβάνεστε ότι ολίγη σημασία θα έχουν. Και την ίδια ώρα που ξεκαθαρίζει ότι δεν θα συζητήσει με τον ΔΗΣΥ (τον οποίο εξισώνει με το ΕΛΑΜ!), αφήνει ανοικτό να συζητήσει με τα κόμματα του ενδιάμεσου. Που όταν μιλούν, καλεί τον Αναστασιάδη να κλείνει τ’ αυτιά του! Γι’ αυτό ακριβώς επαναλαμβάνουμε: Εδώ που φτάσαμε, τι μας έμεινε σ’ αυτόν τον τόπο; Να είμαστε, αν μη τι άλλο, σοβαροί.

Σχολιάστε την Είδηση

Τα σχόλια εκφράζουν ΜΟΝΟ τις απόψεις των χρηστών που τις δημοσιεύουν, τις οποίες και δεν υιοθετεί το philenews.com. Προσβλητικά σχόλια θα διαγράφονται.